Eve

این دفعه دوم بود که می رفتم سینمای سه بعدی. دفعه اول آواتار بود. این دفعه how to train your dragon.

با مزه بود ولی فقط جلوه های ویزه و همین.

امشب دوباره عاشق خودم شدم. تواناییم رو تو دوست پیدا کردن فراموش کرده بودم. تواناییم رو تو پیدا کردن آدمای جایگزین و برنامه های جایگزین. تواناییم رو تو پیدا کردن زمینه واسه خوش گذشتن.

دوباره یادم اومد. شرمنده خودم می شم گاهی. آدمیزاد بعضی وقتا فراموش می کنه چه توانایی هایی داره.

یادتون باشه هیچ وقت هیچ وقت همه تخم مرغ هاتون رو تو یه سبد نذارین. این می تونه سبد دوستی هم باشه.

هیچ وقت به کسی اجازه ندین احساس کنه همه تخم مرغ های شما تو سبدیه که دست اونه. شما باید تو روابطتون عامل باشید نه کسی که عکس العمل نشون می ده.

خب دوباره تصمیم گرفتم بنویسم. این دفعه مرتب تر!

امتحانا خلاصه تموم شد و دارم نفس می کشم. باید واسه یه دانشگاه دیگه اقدام کنم. روزها همین جوری می گذرن.

برای بار دوم بهم ثابت شد با آدمی که از رابطه قبلیش ضربه خورده نباید به آسونی نزدیک شد. چقدر حرص خوردم تو این مدت. پووف.

آقا رو تا موقعی که بی محل می کنی خوبه. مثل آدم که باهاش رفتار می کنی شروع می کنه جفتک انداختن.

دارم اینجا می نویسم که یادم نره. هر پسری که تو رابطه حرصت میده باید اولا معادل حرصی که داده رو جبران کنه (اگه بتونه) تازه بعدش مجازی فکر کنی می خوای یه فرصت دیگه بهش بدی یا نه. وگرنه این دور باطل مدام تکرار می شه و تازه اون هم هر دفعه پررو تر از قبل. آخرش هم رابطه به فاک می ره به علاوه احترام تو.

اگه فرمول بالا رو رعایت کنی یا رابطه درست جلو میره یا اگر هم قطع شه همیشه مجبوره با احترام ازت یاد کنه.

بوی عید اینجا هم پیچیده. دمش گرم.

پسر می دونستم جنست طلای نابه. می دونستم. اینم بازی روزگاره. بعد از این همه سال کسی رو که می خواستم بهم داد. بهم که نداد از پشت شیشه نشونم داد. کاش چند سال زودتر دنیا اومده بودی. چند سال ناقابل.

داری میری سوئیس روابط بین الملل بخونی. عالیه، آخر این ماه برات مهمونی خدافظی می گیریم.

غرق کردم خودمو تو کلاس و درس و کتاب. می دونم ضربه رو خوردم. یه جایی اعماق وجودم داد میزنه درد، درد، درد.

بردارید این سنگ بزرگ رو از رو سینه من. محض رضای خدا. دارم خفه می شم.

دختر خاله اروپا زندگی می کنه. پونصد تومن پول بلیط داده عید ایرانه. ولی من تابستون که هیچی شاید سال دیگه هم نتونم برم):

برای بار n ام هستش که اینجا احساس مستضعفی می کنم. اینایی که پولشون از پارو بالا می ره چرا یه سازمان خیریه واسه بلیط دانشجوی از خونه دور مونده دلتنگ درست نمی کنن

ببین میخ زندگی آدم عشق نیست. می دونی منظورم از میخ زندگی چیه؟ یعنی اون چیزی که می خوای زندگیتو بهش وصل کنی. می خوای زندگیتو با اون بکوبی به یه جای مطمئن توی زمین.

باید یه بار بشینی فکر کنی اگه به اون مدل آدمی که می خوام نرسیدم، اگه تصادف کرد افتاد مرد، اگه یه دفعه عاشق یکی دیگه شد رفت چی میشه. 

کاری که بهش علاقه داری، درسی که دوست داری بخونی، هنری که می خوای دنبال کنی، هدفی که زندگی و زنده بودنت از دید خودت داره، اینا میخ زندگی هر کسیه. تا هستی هست.

خودمونو با خودمون تعریف کنیم. این طوری ترس از تنهایی خیلی کمتر میشه.

خیر سرمون spring holiday هستش. می ری دانشگاه گوش تا گوش آدم نشسته دنبال مقاله رایت! کلیک می کنه.

از مرده مصدق هم می ترسند. هم اینها و هم قبلی ها.